Po 60 latach, nowe zwoje znad Morza Martwego
Nowo odkryty, spisany głównie w języku greckim, fragment zwoju zawiera część księgi 12 proroków mniejszych włączając w to księgę Zachariasza oraz Nahuma. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że odkryty zwój jest częścią odnalezionego w 1952 roku zwoju księgi proroków mniejszych, która zawiera proroctwo Micheasza o Dniach Ostatnich oraz proroctwo o powstaniu władcy z Betlejem.
To pierwsze takie odkrycie od około 60 lat. Prowadzone na szeroką skalę przeszukiwania jaskiń położonych na Pustyni Judzkiej pozwoliły także odkryć zmumifikowane zwłoki dziecka owinięte w koc, który ma 6 000 lat.

Inne niesamowite odkrycie to prawdopodobnie najstarszy na świecie kosz. Wykonany z trzciny, z pokrywą, ma ponad 10 i pół tysiąca lat. Oznacza to, że pochodzi z okresu neolitu. Wskazywałoby to też, że kosz pochodzi z okresu przed rozpowszechnieniem się garncarstwa w tym regionie.

Podobnie jak znacznie późniejsze zwoje, koszyk przetrwał wszystkie te lata z powodu bardzo wysokich temperatur oraz braku wilgotności, które cechują to jaskinie Muraba’at położone w rezerwacie Nahal Darga. Duża pojemność kosza, około 90 do 100 litrów, wskazywałaby, że być może był używany do przechowywania rzeczy, zwłaszcza, że był umieszczony w wykopanym w jaskini z okresu neolitu otworze. To samo już sugeruje, że kosz był używany do przechowywania rzeczy przez nomadów zamieszkujących ten region ponad 10 000 lat temu.

Badacze odkryli także naturalnie zmumifikowane zwłoki dziecka, najprawdopodobniej dziewczynki. Niepozbawione włosów ciało ma 6 000 lat, więc jest starsze od odkrytych zwojów o całe milenia. Dziecko ułożone w pozycji embrionalnej, w momencie śmierci miało między 6 a 12 lat.

Dodatkowo, archeolodzy odnaleźli także sakwę pełną monet z czasów powstania Bar Kochby przeciwko Rzymowi w latach 133 – 135 n.e.. Monety noszą na sobie typowe dla Żydów z tamtych czasów symbole, jak harfa czy palma daktylowa.

Od lat 40 ubiegłego wieku odnaleziono w okolicach Morza Martwego około 900 zwojów spisanych w czasie od III do I w. p.n.e. Wiele z nich niestety jest zniszczonych lub niekompletnych. Ich autorstwo nie jest pewne.

Źródło: Haaretz